Usiądź na skraju codzienności,
zapomnij trosk, zapomnij czasu.
Myśli niech szemrzą szumem lasu
o tym, co błahe i naiwne,
o tym, co proste i sercu bliskie.
Babiego Lata złap srebrną nić
i pozwól marzeniom się wić.
Usiądź z dala od głośnych słów,
zanurz się w błogości ciszy.
Oddychaj z wiatrem,
ze słońcem się śmiej…
…A wtedy duszę usłyszysz.
Jak stąpa po kolorowym dywanie liści,
Złotej jesieni chłonąc czar.
Usiądź.
Nie pędź wciąż przed siebie,
kolejnych szczytów zdobywając wierzchołki,
bo można z nich podziwiać doliny szczęśliwości,
lecz dotknąć i poczuć je – nie sposób…