Pocz\u0105tek<\/p>\n\n\n\n
By\u0142 ostatni dzie\u0144 Listopad a w\u0142a\u015bciwie poranek ostatniego dnia. Dla Ignacego dzie\u0144 jak zwykle zaczyna\u0142 si\u0119 od porannej kawy. Odziany w pi\u017cam\u0119, siada\u0142 w salonie przy stole, ustawionym tu\u017c przy kuchennym aneksie i popijaj\u0105c kaw\u0119 patrzy\u0142 w okno. Rozci\u0105ga\u0142 si\u0119 z niego widok na skwer, przed kamienic\u0105 w kt\u00f3rej Sutenerze mieszka\u0142. Na ko\u0144cu skweru ros\u0142a \u015bciana zielonego \u017cywop\u0142otu, oddzielaj\u0105c go tym samym od chodnika i ruchliwej ulicy \u015br\u00f3dmie\u015bcia. \u00d3w skwer, powsta\u0142 w\u0142a\u015bciwie tylko z jednego powodu. – Po\u015brodku , czyli pomi\u0119dzy kamienica a ulic\u0105, ros\u0142a olbrzymia Sosna. Ros\u0142a tu od zawsze, czyli od czasu gdy Ignacy j\u0105 pami\u0119ta – A ma 82 lat. Drzewo opar\u0142o si\u0119 urbanistycznym zmian\u0105 miasta. Przetrwa\u0142o nie jedne zawirowania losu. Nie powali\u0142y go wichury, nie zmog\u0142y surowe warunki miejsca w kt\u00f3rym przysz\u0142o mu istnie\u0107. Wros\u0142o w to miejsce i krajobraz. \u2026Gdy zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce Kto\u015b go pyta\u0142 gdzie mieszka a On odpowiada\u0142 „Pod Sosn\u0105<\/em>” , Wszyscy od razu wiedzieli jaka to cz\u0119\u015b\u0107 miasta. Ignacy jednak nie wrasta\u0142 w to miejsce razem z drzewem. Wyjecha\u0142 ze swojego miasta i kraju gdy sko\u0144czy\u0142 26 lat. \u2026Wyjecha\u0142 w poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi. Szuka\u0142 go po ca\u0142ym \u015bwiecie, zmieniaj\u0105c miasta, pa\u0144stwa i kontynenty. Nie znalaz\u0142 jednak lepszego miejsca od tego w kt\u00f3rym przyszed\u0142 na \u015bwiat, wiec na staro\u015b\u0107 wr\u00f3ci\u0142 do swojego domu. Mieszka\u0142a w nim jego starsza siostra. Tak jak on, ona by\u0142a samotn\u0105 kobiet\u0105. \u2026Ignacy cho\u0107 przez ca\u0142e dotychczasowe \u017cycie, nie raz wpl\u0105tywa\u0142 si\u0119 w wzajemne zwi\u0105zki z kobietami, to jednak z \u017cadn\u0105 z nich nie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 w\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim. \u2026Taka ich oboje „karma”. Oboje byli inteligentni, wykszta\u0142ceni . Oboje mieli w sobie sporo wra\u017cliwo\u015bci i empatii do innych, lecz bali si\u0119 odpowiedzialno\u015bci, kt\u00f3ra wynika\u0142a z posiadania rodziny i nade wszystko cenili sobie swoj\u0105 niezale\u017cno\u015b\u0107. Mieszka\u0142o im si\u0119 razem dobrze. Jego siostra Anna, dba\u0142a o porz\u0105dki i o to, co w\u0142o\u017cy\u0107 do garnka. On , dzi\u0119ki zgromadzonym \u015brodkom przez te wszystkie lata i spor\u0105 emerytur\u0105, dba\u0142 o to, by by\u0142o co w\u0142o\u017cy\u0107 do tego garnka. \u2026Porankami i popo\u0142udniami cz\u0119sto siadali razem pij\u0105c kaw\u0119. Ich rozmow\u0105 nie by\u0142o ko\u0144ca. Razem odwiedzali znajomych Anny, sp\u0119dzaj\u0105c z nimi czas na karcianych partyjkach. Razem wybierali si\u0119 na d\u0142ugie spacery po Bulwarach. Czas mija\u0142 im szcz\u0119\u015bliwie. Lecz kt\u00f3rego\u015b poranka dwa lata temu, jego siostra nie wsta\u0142a razem z nim na kaw\u0119. \u2026Umar\u0142a w swoim \u0142\u00f3\u017cku noc\u0105 we \u015bnie. Ignacy odczu\u0142 to bole\u015bnie, lecz zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce ta chwila kiedy\u015b przecie\u017c musia\u0142a nadej\u015b\u0107. Pogodzi\u0142 si\u0119 z tym , \u017ce od tego czasu kaw\u0119 pije sam w milczeniu, wpatruj\u0105c si\u0119 w okno. Od tego czasu te\u017c, przesta\u0142 odwiedza\u0107 znajomych Anny. – To nie byli jego znajomi. Niewiele o nich wiedzia\u0142. Z nimi \u0142\u0105czy\u0142a ich tylko jego siostra. Ignacy by\u0142 cz\u0142owiekiem zamkni\u0119tym w sobie. Nie mia\u0142 wielu znajomych i nie kwapi\u0142 si\u0119 do nawi\u0105zywania znajomo\u015bci. Wi\u0119c wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu, kt\u00f3ry by\u0142 mu jeszcze dany, sp\u0119dza\u0142 w czterech \u015bcianach w\u0142asnego mieszkania. \u2026”Wi\u0119kszo\u015b\u0107” nie znaczy, \u017ce rzadko kiedy je opuszcza\u0142. Nadal lubi\u0142 d\u0142ugie samotne spacery Bulwarami wzd\u0142u\u017c rzeki, cho\u0107 skutkowa\u0142y zm\u0119czeniem. Po \u015bmierci Anny, Ignacy musia\u0142 si\u0119 czym\u015b zaj\u0105\u0107. To od niej nauczy\u0142 si\u0119 ci\u0105g\u0142ego dzia\u0142ania by \u017cy\u0107 ka\u017cdym dniem. Nie lubi\u0142 bezczynno\u015bci. \u2026 Lecz fizyczny wysi\u0142ek coraz cz\u0119\u015bciej sprawia\u0142 problemy. \u2026 A, \u017ce obdarzony by\u0142 wielk\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105, talentem i zdolno\u015bciami , zacz\u0105\u0142 malowa\u0107 obrazy, te nie wymaga\u0142y wi\u0119kszego wysi\u0142ku fizycznego.. \u015al\u0119cz\u0105c godzinami nad p\u0142\u00f3tnem, tworzy\u0142 realne pejza\u017ce . Malowa\u0142 ludzkie postacie, portrety. Malowa\u0142 te\u017c wyimaginowany \u015bwiat. \u2026Ten zrodzony z wyobra\u017ani i my\u015bli. Przez ostatni rok powsta\u0142o wiele jego prac, tyle, \u017ce brakowa\u0142o ju\u017c dla nich miejsca w jego mieszkaniu. Wi\u0119c raz w tygodniu wybiera\u0142 si\u0119 z nimi na jarmark staroci. A, \u017ce mia\u0142 talent, zawsze uda\u0142o mu si\u0119 sprzeda\u0107 jakie\u015b swoje „Dzie\u0142o”. Nie by\u0142o to zawrotne kwoty, ale znacz\u0105co przyczyni\u0142y si\u0119 do polepszenia jego malarskiego bud\u017cetu.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b w\u0142a\u015bnie by\u0142 Pi\u0105tkowy poranek. Dzie\u0144 w kt\u00f3rym zazwyczaj wybiera\u0142 si\u0119 na jarmark. Lecz gdy usiad\u0142 z kaw\u0105 przy oknie, zauwa\u017cy\u0142, \u017ce pada deszcz ze \u015bniegiem, raz po raz oblepiaj\u0105c szyb\u0119 p\u0142atkami mokrego \u015bniegu, nawiewanymi przez wiatr ciskaj\u0105cy przy tym w szyb\u0119 mokrymi li\u015b\u0107mi.; ” Dzisiaj to raczej si\u0119 nie wybior\u0119<\/em>” – Pomy\u015bla\u0142 robi\u0105c kolejny \u0142yk kawy. Wtedy te\u017c, zauwa\u017cy\u0142 \u017ce na jednej z trzech \u0142awek, rozstawionych wok\u00f3\u0142 pnia drzewa siedzi jaka\u015b posta\u0107, obwini\u0119ta kawa\u0142kiem brezentu. Zielony skwer, znajdowa\u0142 si\u0119 niedaleko od ruchliwego centrum. Na dodatek obok przebiega\u0142a jedna z g\u0142\u00f3wnych arterii miasta. Naprzeciwko znajdowa\u0142 si\u0119 przystanek tramwajowy , parking i co ma znaczenie w dalszej cz\u0119\u015bci opowiadania po przeciwnej stronie ulicy wznosi\u0142y si\u0119 zabudowania Uczelni. \u2026Wi\u0119c na Owych \u0142aweczkach zawsze kto\u015b siedzia\u0142. \u2026Przewa\u017cnie studenci odpoczywali tu w przerwach od zaj\u0119\u0107; ” Ale \u017ceby w taka pogod\u0119 jak dzi\u015b i o tej porze!?”<\/em> – Ignacego zdziwi\u0142 ten widok.; „Mo\u017ce to jaki\u015b bezdomny?”<\/em> – Przesz\u0142o mu przez my\u015bl, gdy wpatrzony w to, co za oknem, wypi\u0142 ostatni \u0142yk kawy. Potem jak zwykle co rano zaj\u0105\u0142 si\u0119 prozaicznymi czynno\u015bciami, jak pos\u0142anie rozgrzebanego \u0142\u00f3\u017cka, zmian\u0105 pi\u017camy na co\u015b bardziej konkretnego i ciep\u0142ego. Toaleta i inne , mniej lub bardziej wa\u017cne czynno\u015bci. Gdy po godzinie, postanowi\u0142, \u017ce najwy\u017csza pora zje\u015b\u0107 \u015bniadanie, podchodz\u0105c do okna nad blatem aneksu, zauwa\u017cy\u0142, \u017ce posta\u0107 nadal tkwi w tym samym miejscu na \u0142awce.; ” \u2026Sobie znalaz\u0142 miejsce!?. \u2026Te\u017c co\u015b!?”<\/em> – Ignacy pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 z dezaprobat\u0105 i zaj\u0105\u0142 si\u0119 robieniem kanapek. \u2026Gdy ju\u017c zjad\u0142 \u015bniadanie i obmywa\u0142 po nim kubek po herbacie, posta\u0107 nie znik\u0142a, nadal swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 dra\u017cni\u0142a my\u015bli Ignacego.; ” Wola\u0142bym, \u017ceby sobie stad poszed\u0142. \u2026A bo to wiadomo co za cz\u0142owiek!?”<\/em> – Ignacy wprawdzie mieszka\u0142 w pi\u0119trowej kamienicy, lecz do jego mieszkania w suterenie prowadzi\u0142o osobne wej\u015bcie, w\u0142a\u015bnie na wprost drzewa i \u0142awek ; ” A bo to ma\u0142o razy, kto\u015b dobija\u0142 si\u0119 noc\u0105 do drzwi. \u2026\u0141obuzeria i tyle!”. –<\/em> Ignacy mia\u0142 obawy, \u017ce Kto\u015b mo\u017ce zak\u0142\u00f3ci\u0107 jego spok\u00f3j. Dr\u0119czy\u0142o go r\u00f3wnie\u017c odrobin\u0119 sumienie; ” A mo\u017ce co\u015b mu dolega!?. \u2026Nie daj Panie, jeszcze mi tu zamarznie i dopiero b\u0119dzie!?”<\/em> -Ignacy dr\u0119czony fatalistycznymi wizjami swoich my\u015bli, postanowi\u0142 zareagowa\u0107 i w jaki\u015b spos\u00f3b sk\u0142oni\u0107 Ow\u0105 posta\u0107, do zmiany swojego lokum. Za\u0142o\u017cy\u0142 kurtk\u0119 i czapk\u0119, naci\u0105gaj\u0105c na uszy. \u2026Nie w\u0142o\u017cy\u0142 tylko konkretnego obuwia. W ciep\u0142ych bamboszach uchyli\u0142 drzwi staj\u0105c na ich progu i g\u0142o\u015bno zawo\u0142a\u0142;<\/p>\n\n\n\n – To miejsce nie nadaje si\u0119 na noclegowni\u0119!<\/em><\/p>\n\n\n\n Wtedy posta\u0107 si\u0119 poruszy\u0142a, ods\u0142aniaj\u0105c g\u0142ow\u0119 spod brezentu, obr\u00f3ci\u0142a w jego stron\u0119. Oczom Ignacego ukaza\u0142a si\u0119 zap\u0142akana twarz m\u0142odej kobiety . \u2026Bardzo znajom\u0105 twarz. Popatrzy\u0142a na niego swoimi zielonymi oczami. – Pomi\u0119dzy kosmykami d\u0142ugich blond w\u0142os\u00f3w. Kontrastowa\u0142o to z rozmytym od \u0142ez, czarnym tuszem do rz\u0119s.<\/p>\n\n\n\n – Do nocy jeszcze daleko. – odpar\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ignac nie spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce t\u0105 postaci\u0105 mo\u017ce by\u0107 kobieta. Wyobra\u017ca\u0142 sobie, nie wiedzie\u0107 dlaczego, \u017ce to musi by\u0107 m\u0119\u017cczyzna. \u2026Znaczy si\u0119, by\u0142 przekonany , \u017ce to m\u0119\u017cczyzna, bo Jej sylwetka, okryta tym brezentem przypomina\u0142a bardziej m\u0119\u017cczyzn\u0119 . A poza tym, do tej pory spotyka\u0142 tylko bezdomnych i meneli w\u0142a\u015bnie tej p\u0142ci. Nie bardzo wiedzia\u0142 jak odpowiedzie\u0107, wiec tylko dla spokoju rzuci\u0142;<\/p>\n\n\n\n – A mo\u017cesz Ty sobie st\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107?.<\/em><\/p>\n\n\n\n – A dok\u0105d!?.<\/em><\/p>\n\n\n\n – A nie wiem!?… Gdzie oczy ponios\u0105, byle dalej st\u0105d. – <\/em>odpar\u0142 podirytowany.<\/p>\n\n\n\n Ignacy chcia\u0142 si\u0119 pozby\u0107 intruza i problem\u00f3w, kt\u00f3rych m\u00f3g\u0142by by\u0107 przyczyn\u0105. Wi\u0119c kurtuazj\u0119 od\u0142o\u017cy\u0142 na bok.<\/p>\n\n\n\n – To miejsce publiczne, ka\u017cdy tu mo\u017ce siedzie\u0107 Dziadku. \u2026We\u017a si\u0119 odpieprz ode Mnie co!?<\/em><\/p>\n\n\n\n Odpar\u0142a Kobieta, zn\u00f3w opatulaj\u0105c si\u0119 w brezent, znikn\u0119\u0142a pod nim.<\/p>\n\n\n\n ” Przyczepi\u0142 si\u0119 pieprzony dziadyga nie w tym momencie co trzeba!<\/em>” -Marta By\u0142a w\u015bciek\u0142a. Od godziny trzyma\u0142a w r\u0119ce telefon z kt\u00f3rego futera\u0142u wystawa\u0142 listek tabletek Paracetamolu. Przez t\u0119 godzin\u0119 nie mog\u0142a si\u0119 odwa\u017cy\u0107 po\u0142kn\u0105\u0107 wszystkich na raz; ” Po choler\u0119 on tu przyszed\u0142!?”<\/em> – wsun\u0119\u0142a listek, tak aby nie wystawa\u0142 i \u015bcisn\u0119\u0142a futera\u0142 z telefonem w d\u0142oni; ” Poczekam a\u017c si\u0119 sp\u0142awi\u2026” <\/em> Dziewczynie od kilku tygodnie, przytrafia\u0142y si\u0119 tylko same nieszcz\u0119\u015bcia. To j\u0105 za\u0142ama\u0142o. Ju\u017c nie mia\u0142a si\u0142 walczy\u0107 z przeciwno\u015bciami losu. Jedynym wyj\u015bciem z tej sytuacji, jakie przysz\u0142o jej do g\u0142owy, to zako\u0144czy\u0107 swoje \u017cycie; „Razem z nim, sko\u0144cz\u0105 si\u0119 Moje problemy”<\/em><\/p>\n\n\n\n Ignacy nadal sta\u0142 na progu, zastanawiaj\u0105c si\u0119 jak zareagowa\u0107, co odpowiedzie\u0107 , lecz po chwili wszed\u0142 do korytarza zamykaj\u0105c za sob\u0105 drzwi.; „Opryskliwa Smarkula!” –<\/em> Nie m\u00f3g\u0142 przebole\u0107 jej zachowania, lecz zaraz przemy\u015bla\u0142.; ” Nie by\u0142em wiele lepszy od Niej”<\/em>– I \u015bci\u0105gaj\u0105c bambosze, za\u0142o\u017cy\u0142 obuwie i zn\u00f3w otworzy\u0142 drzwi, tym razem jednak nie stan\u0105\u0142 na progu. Zamykaj\u0105c je za sob\u0105, podszed\u0142 do \u0142awki.<\/p>\n\n\n\n – Pani wybaczy, ale zwa\u017cywszy na pogod\u0119 to miejsce nie nadaje si\u0119 na nasiad\u00f3wk\u0119 <\/em>– zacz\u0105\u0142 – Niech Pani wraca do domu, albo do miejsca w kt\u00f3rym jest ciep\u0142o.<\/em><\/p>\n\n\n\n Marta gdy us\u0142ysza\u0142a zn\u00f3w jego g\u0142os, zrozumia\u0142a, \u017ce nie da jej spokoju; ” Cz\u0142owieku ja chce z sob\u0105 sko\u0144czy\u0107!… A ty si\u0119 bezczelnie wpierdalasz w moje \u017cycie..”<\/em> – Mia\u0142a ochot\u0119 mu to wykrzycze\u0107. Lecz tylko ods\u0142oni\u0142a g\u0142ow\u0119, zrzucaj\u0105c ca\u0142e okrycie na oparcie \u0142awki. I nie patrz\u0105c na Ignacego odburkn\u0119\u0142a;<\/p>\n\n\n\n – Ale Pan namolny!?… No dobra ju\u017c sobie st\u0105d p\u00f3jd\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n Lecz po tych s\u0142owach, wybuch\u0142a g\u0142o\u015bnym p\u0142aczem ;<\/p>\n\n\n\n – Tylko k\u00f3rwa!. \u2026Nie wiem dok\u0105d!?<\/em><\/p>\n\n\n\n Marta nie mia\u0142a ju\u017c dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107. Ostatnim miejscem w kt\u00f3rym sp\u0119dzi\u0142a wczorajszy wiecz\u00f3r, by\u0142a \u0142awka w podziemiach dworcowej poczekalni.; ” Mog\u0142am jednak tam zosta\u0107, zad\u017agaliby mnie we \u015bnie. \u2026Nawet bym nie poczu\u0142a. \u2026A teraz co!?. Nie mam kompletnie niczego, poza tym co na sobie . Nie mam domu, rodziny, przyjaci\u00f3\u0142 a za ostatnie pieni\u0105dze kupi\u0142am te cholerne tabletki”<\/em>– Rozgoryczenie wymieszane ze z\u0142o\u015bci\u0105, wyp\u0142yn\u0119\u0142o \u0142zami<\/p>\n\n\n\n -” Chce wzbudzi\u0107 lito\u015b\u0107, czy to prawdziwe!?”<\/em> – Zastanawia\u0142 si\u0119 Ignac, widz\u0105c jej reakcj\u0119 i p\u0142acz. Uzna\u0142 jednak, \u017ce to nie jest udawane.;<\/p>\n\n\n\n – To ja mam propozycj\u0119<\/em>. – odpar\u0142 nie\u015bmia\u0142o – Mo\u017ce wejdzie Pani do mnie, ogrzeje si\u0119 i wsp\u00f3lnie poszukamy jakiego\u015b rozwi\u0105zania?<\/em><\/p>\n\n\n\n Gdy to proponowa\u0142, jego my\u015bli stanowczo temu si\u0119 sprzeciwia\u0142y ” Cz\u0142owieku!? Po choler\u0119 pakujesz si\u0119 w k\u0142opoty?”<\/em>. Ona popatrzy\u0142a na Ignacego, przecieraj\u0105c oczy i twarz r\u0119k\u0105 odzian\u0105 w czarny r\u0119kaw kurtki. Spod r\u0119kawa wystawa\u0142a sina z zimna d\u0142o\u0144 \u015bciskaj\u0105ca telefon.<\/p>\n\n\n\n „W\u0142a\u015bciwie to i tak mi ju\u017c wszystko oboj\u0119tne. Co ma by\u0107 to b\u0119dzie”<\/em> – Marta przysta\u0142a na jego propozycj\u0119, lecz odpar\u0142a k\u0105\u015bliwie;<\/p>\n\n\n\n – No dobra. \u2026Nie wygl\u0105da Pan na zbocze\u0144ca <\/em>.<\/p>\n\n\n\n – A jak wygl\u0105daj\u0105 zbocze\u0144cy?<\/em> – odpar\u0142 pytaniem Ignacy.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna nic nie odpowiedzia\u0142a. Wsuwaj\u0105c do kieszeni kurtki telefon, zamierza\u0142a wsta\u0107 , lecz gdy tylko opar\u0142a si\u0119 o \u0142awk\u0119 i przechyli\u0142a na bok – straci\u0142a r\u00f3wnowag\u0119 . Przed upadkiem uratowa\u0142 j\u0105 Staruszek, \u0142api\u0105c za przedrami\u0119;<\/p>\n\n\n\n – Uwa\u017caj Dziewczyno\u2026<\/p>\n\n\n\n – „A niby co robi\u0119!?. Siedz\u0119 tutaj od kilku godzin. \u2026Prawie ca\u0142kiem zesztywnia\u0142am.” –<\/em> przesz\u0142o jej przez my\u015bl, lecz \u0142api\u0105c drug\u0105 r\u0119k\u0105 za rami\u0119 Ignacego wsta\u0142a, rzucaj\u0105c kr\u00f3tkie „Dzi\u0119kuj\u0119”. <\/em>Gdy stan\u0119\u0142a obok Ignacego, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest nieco wy\u017cszego wzrostu ni\u017c On.<\/p>\n\n\n\n – Jak siedzia\u0142a\u015b, wygl\u0105da\u0142a\u015b mimo wszystko na mniejsz\u0105 –<\/em> zauwa\u017cy\u0142, gdy poczu\u0142 na ramieniu jej ci\u0119\u017car.<\/p>\n\n\n\n – 170 centymetr\u00f3w, g\u0142upiej blondynki <\/em>\u2026<\/p>\n\n\n\n – To o 10 centymetr\u00f3w wi\u0119cej od przem\u0105drza\u0142ego starca – <\/em>odpar\u0142 z przekor\u0105 Ignacy.<\/p>\n\n\n\n Ona nie odpowiedzia\u0142a nic. Praw\u0105 r\u0119k\u0105 wspiera\u0142a si\u0119 na Ignacym, lew\u0105 d\u0142oni\u0105 z\u0142apa\u0142a za brezent , ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 i powoli poszli w kierunku drzwi do kamienicy. Po paru kroczkach, Odpowiedzia\u0142a Ignacemu;<\/p>\n\n\n\n – Nie wygl\u0105da Pan na przem\u0105drza\u0142ego \u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Z ca\u0142ym szacunkiem. \u2026Mia\u0142em odpowiedzie\u0107 w podobnym tonie, ale wiesz co!?. \u2026To jednak g\u0142upota siedzie\u0107 w taki czas na dworze<\/em> – odpar\u0142.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna tym razem te\u017c przemilcza\u0142a jego uwag\u0119. Ignacy zastanawia\u0142 si\u0119 dlaczego; ” Smarkula pewno ma obiekcj\u0119, \u017ce do niej m\u00f3wi\u0119 tak bezpo\u015brednio!?” – <\/em>wiec zaraz doda\u0142.;<\/p>\n\n\n\n – Wybacz, \u017ce zwracam si\u0119 do Ciebie per „Ty”<\/em> \u2026 Masz jakie\u015b imi\u0119?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Marta<\/em> . – odpar\u0142a.<\/p>\n\n\n\n – Ja mam na imi\u0119 Ignacy, ale wola\u0142bym Marto, \u017ceby\u015bmy zostali przy formule „Pan”.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Dobrze prosz\u0119 Pana<\/em> – odpar\u0142a, akcentuj\u0105c „Pana”<\/p>\n\n\n\n \u2026 Lecz w jej g\u0142owie kr\u0105\u017cy\u0142a tylko inna my\u015bl; „Gdybym nie \u0142ykn\u0119\u0142a tych tabletek to na pewno bym zamarz\u0142a<\/em> \u2026 Skutek by\u0142by ten sam!<\/em>” . Gdy doszli do drzwi a one otwar\u0142y si\u0119 szeroko, poczu\u0142a uderzenie ciep\u0142a na twarzy. Weszli do kr\u00f3tkiego holu. \u2026Po prawej stronie by\u0142 d\u0142ugi na d\u0142ugo\u015b\u0107 wieszaka z szafk\u0105 i wisz\u0105cego obok niej lustra. Po lewej stronie, d\u0142ugo\u015b\u0107 mo\u017cna by\u0142o mierzy\u0107 ilo\u015bci\u0105 powieszonych obraz\u00f3w na \u015bcianie. Ignacy zsun\u0105\u0142 ze st\u00f3p obuwie zak\u0142adaj\u0105c bambosze. Powiesi\u0142 kurtk\u0119, wsadzaj\u0105c do jej r\u0119kawa czapk\u0119. A potem patrz\u0105c na Dziewczyn\u0119, powiedzia\u0142;<\/p>\n\n\n\n – \u015aci\u0105gnij te przemoczona kurtk\u0119. \u2026I daj Mi „To, to”<\/em> – tu Ignacy wskaza\u0142 na oblepion\u0105 \u015bniegiem i b\u0142otem brezentowa p\u0142acht\u0119. -\u2026 Bo zapaskudzisz pod\u0142og\u0119.<\/em> – wyja\u015bni\u0142.<\/p>\n\n\n\n Gdy Marta \u015bci\u0105ga\u0142a przemoczone odzienie, On zwijaj\u0105c w k\u0142\u0119bek sztywn\u0105 tkanin\u0119, znikn\u0105\u0142 na moment w g\u0142\u0119bi mieszkania. Ona k\u0142ad\u0105c kurtk\u0119 na szafce pod wieszakiem, ogl\u0105da\u0142a obrazy po przeciwnej stronie; ” Kto wiesza obok siebie pejza\u017c z abstrakcyjnym portretem!?<\/em> ” – pomy\u015bla\u0142a widz\u0105c oba dzie\u0142a Ignacego. Ten w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142;<\/p>\n\n\n\n – Wiesz Ty co!?… Te buty mo\u017cesz te\u017c zdj\u0105\u0107<\/em> – oznajmi\u0142 patrz\u0105c na zadeptan\u0105 b\u0142otem wyk\u0142adzin\u0119<\/p>\n\n\n\n – Oj przepraszam. \u2026Tylko si\u0119 obr\u00f3ci\u0142am, bo mnie zastanowi\u0142y te obrazy\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Aa. \u2026Nie ma co si\u0119 nad nimi zastanawia\u0107, by\u0142o miejsce to powiesi\u0142em<\/em> – odpar\u0142 oboj\u0119tnie.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna przykucn\u0119\u0142a, rozsznurowuj\u0105c ub\u0142ocone Glany. Lecz zadziera\u0142a g\u0142ow\u0119 do g\u00f3ry, patrz\u0105c na \u015bcian\u0119;<\/p>\n\n\n\n – To Pan namalowa\u0142?. \u2026Ca\u0142kiem „ciekawie”.<\/em><\/p>\n\n\n\n – A dzi\u0119kuj\u0119. Tak to Moje\u2026<\/em> – odpar\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ignacy nie my\u015bla\u0142 wchodzi\u0107 w konwersacj\u0119, buduj\u0105c w ten spos\u00f3b jakie\u015b relacje pomi\u0119dzy nimi; „Im szybciej sobie p\u00f3jdzie, tym lepiej”<\/em> – Tylko t\u0119 my\u015bl p\u00f3ki co, bra\u0142 pod uwag\u0119. Gdy Marta stan\u0119\u0142a ju\u017c w salonie z przyciasnymi kapciami na stopach, kt\u00f3re podsun\u0105\u0142 jej Ignacy , jej uwag\u0119 zn\u00f3w przyku\u0142y obrazy wisz\u0105ce na wszystkich \u015bcianach wn\u0119trza.;<\/p>\n\n\n\n – Sporo tego!<\/em> – stwierdzi\u0142a zaskoczona ilo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n – No c\u00f3\u017c, nie pr\u00f3\u017cnuj\u0119<\/em> – odpar\u0142. – Mo\u017ce usi\u0105d\u017amy, ja zrobi\u0119 gor\u0105c\u0105 herbat\u0119 a Ty mi co- nieco na\u015bwietlisz sw\u00f3j problem?.<\/em><\/p>\n\n\n\n Dziewczyna usiad\u0142a przy stole, na miejscu wprost okna. \u2026Tego na kt\u00f3rym zwyk\u0142 siada\u0107 Ignacy; ” Akurat tu musia\u0142a si\u0105\u015b\u0107!?” –<\/em> Wzburzy\u0142 si\u0119, lecz to jego wzburzenie, nie odzwierciedli\u0142o si\u0119 \u017cadnym gestem, czy grymasem na twarzy.<\/p>\n\n\n\n – To opowiadaj<\/em>. – rzuci\u0142 , nalewaj\u0105c do czajnika wod\u0119.<\/p>\n\n\n\n – Ale o czym!?<\/em><\/p>\n\n\n\n – \u2026 Jak si\u0119 tu znalaz\u0142a\u015b i dlaczego nie masz dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107?. \u2026Nie jeste\u015b z miasta?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Nie. Mieszkam\u2026 Mieszka\u0142am – <\/em>poprawi\u0142a si\u0119 – W zabitej dechami wiosce na ko\u0144cu \u015bwiata.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Za daleko by tam wr\u00f3ci\u0107?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Daleko i w\u0142a\u015bciwie to nie ma do czego wraca\u0107 – <\/em>odpar\u0142a.<\/p>\n\n\n\n – Do „czego” czy do Kogo?<\/em><\/p>\n\n\n\n – \u2026Do „Kog” to ju\u017c na pewno nie ma!. – <\/em>odpar\u0142a, lecz w tym samym momencie pomy\u015bla\u0142a; ” A co mam powiedzie\u0107 Staruszkowi, \u017ce m\u00f3j ojczym z moj\u0105 mam\u0105 , zapili si\u0119 nie \u015bmier\u0107?. \u2026A starszy brat, kaza\u0142 mi si\u0119 wynosi\u0107 z rodzinnego domu?”<\/em><\/p>\n\n\n\n – W takim razie co robisz tu w mie\u015bcie? – <\/em>pytanie Ignacego, wybi\u0142o j\u0105 z toku my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n – Studiuj\u0119 .<\/em><\/p>\n\n\n\n – Studiujesz. \u2026Czyli mog\u0142aby\u015b mieszka\u0107 w akademiku?<\/em><\/p>\n\n\n\n – I owszem, spe\u0142nia\u0142am kryteria by mieszka\u0107 w akademiku . W tym roku jednak zawali\u0142am spraw\u0119 – Za p\u00f3\u017ano z\u0142o\u017cy\u0142am podanie. Wi\u0119c podnajmowa\u0142am z kole\u017cank\u0105 mieszkanie. Ale ona zrezygnowa\u0142a ze studi\u00f3w . –<\/em> m\u00f3wi\u0142a spokojnym g\u0142osem – \u2026To pomieszkiwa\u0142am na waleta w akademiku u kole\u017canek z roku, ale w ko\u0144cu i to si\u0119 sko\u0144czy\u0142o. Na wynajem w\u0142asnego mieszkania mnie nie by\u0142o sta\u0107. Wiec szuka\u0142am pracy\u2026 Znalaz\u0142am w jednej restauracji jako kelnerka. Jej w\u0142a\u015bciciel, zaproponowa\u0142 mi t\u0119 prac\u0119 i mieszkanie z nim w zamian za seks\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n Po tych s\u0142owach Ignacy ma\u0142o co nie rozla\u0142 wrz\u0105tku, zalewaj\u0105c kubki z herbat\u0105;<\/p>\n\n\n\n – Ile Ty masz lat?<\/em> – zaciekawi\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n -23. \u2026W sam raz na seks<\/em> – odpar\u0142a przekornie.<\/p>\n\n\n\n – Ale to niemoralne i nieetyczne!. \u2026I co zgodzi\u0142a\u015b si\u0119? – <\/em>docieka\u0142.<\/p>\n\n\n\n – A Pan?. \u2026Gdyby Pan nie mia\u0142 gdzie mieszka\u0107 a jaka\u015b emerytka z\u0142o\u017cy\u0142by Panu podobn\u0105 propozycj\u0119, zgodzi\u0142by si\u0119 Pan?. \u2026Ja si\u0119 zgodzi\u0142am.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ignacy chwytaj\u0105c gor\u0105ce kubki z herbat\u0105, postawi\u0142 je na stole, siadaj\u0105c naprzeciwko Dziewczyny;<\/p>\n\n\n\n – Poza przytulaniem, to ja raczej w sprawach seksu, niewiele mam ju\u017c do zaoferowania \u2026Nie mam 23 lat. Ale jest co\u015b w tym co m\u00f3wisz, cho\u0107 trudno mi poj\u0105\u0107, \u017cebym kiedy\u015b musia\u0142 stan\u0105\u0107 przed takim wyborem!?.<\/em><\/p>\n\n\n\n Po tych s\u0142owach Ignacy wsta\u0142 ponownie i odwracaj\u0105c si\u0119, wyci\u0105gn\u0105\u0142 z szafki cukierniczk\u0119 a z szuflady dwie \u0142y\u017ceczki, poczym usiad\u0142 ponownie, lecz nie naprzeciwko a obok Dziewczyny, pytaj\u0105c;<\/p>\n\n\n\n – No to co dalej?.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Dalej!?. \u2026Znudzi\u0142am si\u0119 Mu, znalaz\u0142 inn\u0105. \u2026Miesi\u0105c temu, wywali\u0142 Mnie z mieszkania i pracy. Wszystko co mia\u0142am, mia\u0142am od niego. \u2026Odebra\u0142 co jego!. Wysz\u0142am stamt\u0105d w tym co mam na sobie, plecakiem i torebk\u0105\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – To gdzie od tej pory si\u0119 podziewa\u0142a\u015b?.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Ca\u0142ymi dniami wysiadywa\u0142am na uczelni, dok\u0105d tylko si\u0119 da\u0142o. \u2026Wieczorami chodzi\u0142am na dworzec kolejowy. Tam w podziemnych korytarzach jest sporo zakamark\u00f3w w kt\u00f3rych mo\u017cna przekima\u0107 a\u017c do rana. W mi\u0119dzy- czasie, szuka\u0142am jakiego\u015b innego lokum, ale bez skutku. Miejsc\u00f3wka na dworcu, wydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 dobra. – Do wczorajszego wieczora. \u2026Przysz\u0142am tam ko\u0142o 23. Zostawi\u0142am plecak i torebk\u0119 na \u0142awce obok. \u2026Dobrze, \u017ce wcze\u015bniej wyci\u0105gn\u0119\u0142am z niej telefon i portfel, bo na kolacje kupowa\u0142am bu\u0142k\u0119\u2026 Nie chcia\u0142o mi si\u0119 z powrotem wk\u0142ada\u0107 tych rzeczy do plecaka, wsun\u0119\u0142am tylko do kieszeni kurtki. \u2026W portfelu by\u0142o wszystko, poza wi\u0119ksz\u0105 sum\u0105 pieni\u0119dzy , bo takiej nigdy nie mia\u0142am. Ale karta do banku, legitymacje, dow\u00f3d osobisty. Gdyby to ukradli to nie wiem!?. A usiad\u0142am tylko na chwilk\u0119 i mi si\u0119 zdrzemn\u0119\u0142o. Jedna chwila!. \u2026Gdy si\u0119 ockn\u0119\u0142am, po moich rzeczach nie by\u0142o ani \u015bladu\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n – Trzeba by\u0142o zg\u0142osi\u0107 to na policj\u0119. Albo do starzy kolei !?\u2026<\/em> – przerwa\u0142 jej.<\/p>\n\n\n\n – \u0141atwo Panu powiedzie\u0107. \u2026Tam noc\u0105 rz\u0105dz\u0105 bezdomni. Maj\u0105 swoje rewiry. To oni decyduj\u0105, czy kto\u015b mo\u017ce si\u0119 tam wprowadzi\u0107 czy nie. Ja nie pyta\u0142am nikogo o zdanie, by\u0142am intruzem. Panu si\u0119 wydaje, \u017ce policja znalaz\u0142a by winnych kradzie\u017cy?\u2026 I to w miejscu w kt\u00f3rym nie ma kamer monitoringu i ludzi!?. Przestraszy\u0142am si\u0119, \u017ce mog\u0142o by\u0107 o wiele gorzej ni\u017c tylko kradzie\u017c moich bezwarto\u015bciowych rzeczy, bo poza paroma ciuchami i kilkoma ksi\u0105\u017ckami nie mia\u0142am nic. Do 4 w nocy tu\u0142a\u0142am si\u0119 po mie\u015bcie. W jednym kontenerze ze \u015bmieciami znalaz\u0142am t\u0119 p\u0142acht\u0119 i przysz\u0142am tu, blisko uczelni. Znam to miejsce. Pod tym drzewem jest jak pod parasolem. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce to dobre miejsce na przenocowanie – <\/em>Sk\u0142ama\u0142a!. – Tylko nie wzi\u0119\u0142am pod uwag\u0119 faktu, \u017ce mo\u017ce by\u0107 a\u017c tak zimno\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n -Wsp\u00f3\u0142czuj\u0119. … – <\/em>zn\u00f3w przerwa\u0142<\/p>\n\n\n\n Ignacy od\u0142o\u017cy\u0142 pusty kubek z reszt\u0105 fus\u00f3w na dnie; ” Cholera i co ja mam teraz zrobi\u0107!?”<\/em> – Kolokwialnie zaakcentowana my\u015bl, zakr\u0119ci\u0142a si\u0119 pytaniem w jego g\u0142owie. Z jednej strony wsp\u00f3\u0142czu\u0142 Dziewczynie. Z drugiej, nie bardzo chcia\u0142, by jej pom\u00f3c; ” Lepiej odpycha\u0107 ni\u017c przyci\u0105ga\u0107. \u2026Bo przyci\u0105ganie wi\u0105\u017ce si\u0119 z odpowiedzialno\u015bci\u0105 i problemami” <\/em>. Ona gdy wypi\u0142a herbat\u0119, obr\u00f3ci\u0142a w stron\u0105 salonu, patrz\u0105c na wn\u0119trze.<\/p>\n\n\n\n – Pan tu mieszka sam?. \u2026Nie ma Pan \u017cony, dzieci , wnuk\u00f3w?<\/em><\/p>\n\n\n\n W pierwszym momencie Ignacy mia\u0142 zaprzeczy\u0107. Te u\u0142amki sekund zawahania, objawi\u0142y si\u0119 nerwowym przechylaniem kubka na boki.<\/p>\n\n\n\n – Sam<\/em> .- potwierdzi\u0142 z pewn\u0105 obaw\u0105 w g\u0142osie i na moment zamilk\u0142.<\/p>\n\n\n\n ” Jeszcze zechce prosi\u0107, \u017cebym jej odst\u0105pi\u0142 pok\u00f3j po Annie!?”<\/em> – Lecz po tej my\u015bli , eksplodowa\u0142a nast\u0119pna ” W\u0142a\u015bciwie co mam do stracenia!? \u2026Dobry uczynek mile widziany w Niebie o ile do niego trafi\u0119” .<\/em> – lecz doko\u0144czy\u0142;<\/p>\n\n\n\n Sam, jak wida\u0107. \u2026I nie narzekam na samotno\u015b\u0107<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Marta wyczu\u0142a aluzj\u0119 i obawy Ignacego. Odwracaj\u0105c g\u0142ow\u0119 w jego stron\u0119 wymamrota\u0142a;<\/p>\n\n\n\n – Dzi\u0119kuj\u0119, ogrza\u0142am si\u0119 t\u0105 herbat\u0105. \u2026To si\u0119 zbieram. Mo\u017ce ju\u017c da si\u0119 gdzie\u015b wej\u015b\u0107 na uczelni\u0119!? – <\/em>odpar\u0142a<\/p>\n\n\n\n „Cholera!. A ju\u017c mi w g\u0142upiej g\u0142owie zakie\u0142kowa\u0142a nadzieja” – <\/em>Ta my\u015bl uwydatni\u0142a si\u0119 \u0142zami w oczach Marty. \u2026 Zamierza\u0142a wsta\u0107 i wyj\u015b\u0107, lecz gdy tylko wspar\u0142a si\u0119 r\u0119koma za krzes\u0142o, Ignacy stanowczym tonem zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do niej;<\/p>\n\n\n\n – Siadaj z powrotem!. \u2026Przecie\u017c Ci\u0119 nie wyganiam.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ona pokornie usiad\u0142a.<\/p>\n\n\n\n – Daj mi chwile, zastanawiam si\u0119 jak Ci pom\u00f3c. \u2026Znaczy si\u0119 wiem jak Ci pom\u00f3c, tylko nie wiem, czy to mi wyjdzie na dobre!?<\/em><\/p>\n\n\n\n Patrzy\u0142 na jej czerwone wypieki na policzkach i oczy, nabrzmia\u0142e \u0142zami. Napotykaj\u0105c jej wzrok, uciek\u0142 od niego, spogl\u0105daj\u0105c w dno kubka po herbacie , jakby chcia\u0142 policzy\u0107 fusy na jego dnie . \u0141zy z twarzy Dziewczyny, zacz\u0119\u0142y skapywa\u0107 po jej brodzie. Rozmaza\u0142a je d\u0142oni\u0105, lecz to nie wiele da\u0142o. Wci\u0105\u017c nap\u0142ywa\u0142y nowe.<\/p>\n\n\n\n – Nie rycz ju\u017c. \u2026\u0141zy nie pomagaj\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wymamrota\u0142 i podni\u00f3s\u0142 si\u0119, odk\u0142adaj\u0105c kubek na kuchenny blat , podszed\u0142 do drzwi, obok lustra w holu;<\/p>\n\n\n\n – Tu jest \u0142azienka – <\/em>poinformowa\u0142 a potem znik\u0142 wewn\u0105trz niej, by po chwili zn\u00f3w si\u0119 pojawi\u0107 z opakowaniem chusteczek , podaj\u0105c Marcie;<\/p>\n\n\n\n – Wytrzyj twarz, ca\u0142a upa\u0107kana jest tuszem do rz\u0119s i wygl\u0105dasz fatalnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Ona , wyci\u0105gaj\u0105c jedn\u0105 z nich , zacz\u0119\u0142a przeciera\u0107 oczy. Lecz efekt tego zabiegu, tylko pogorszy\u0142 jej wygl\u0105d.<\/p>\n\n\n\n – Wiesz co!?… Najlepiej to id\u017a obmyj twarz.<\/em> – spostrzeg\u0142 Ignacy.<\/p>\n\n\n\n Dziewczyna wsta\u0142a i wesz\u0142a do \u0142azienki, nie zamykaj\u0105c za sob\u0105 drzwi. A Ignacy uda\u0142 si\u0119 do sypialni Anny. Kolejne drzwi za \u0142azienk\u0105. Ma\u0142o kiedy tam zagl\u0105da\u0142 przez ostatnie dwa lata. Od jej \u015bmierci nie wiele si\u0119 tam zmieni\u0142o. Poza nowym wygodnym \u0142\u00f3\u017ckiem, kt\u00f3re zajmowa\u0142o wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 pokoiku, wci\u0105\u017c sta\u0142y w nim jej stare, zabytkowe meble. \u2026On tylko obwiesi\u0142 \u015bcinany obrazami w kolorach b\u0142\u0119kitu. Anna uwielbia\u0142a ten kolor. Rozsuwaj\u0105c szuflad\u0119 na po\u015bciel, wyci\u0105gn\u0105\u0142 poduszk\u0119 i ko\u0142dr\u0119, rzucaj\u0105c na gruby, za\u015bcielony narzut\u0105 materac. Potem wyj\u0105\u0142 z starej szafy prze\u015bcierad\u0142o i podszewki na po\u015bciel, te\u017c rzucaj\u0105c na \u0142\u00f3\u017cko. ” Nie cierpi\u0119 przebiera\u0107 po\u015bcieli. \u2026Tyle mo\u017ce zrobi\u0107 sama” –<\/em>Pomy\u015bla\u0142 patrz\u0105c na \u0142\u00f3\u017cko.<\/p>\n\n\n\n W tym samym czasie, gdy Marta wesz\u0142a do \u0142azienki i spojrza\u0142a na swoje odbicie w lustrze , pomy\u015bla\u0142a to co przed chwil\u0105 stwierdzi\u0142 Ignacy, lecz nieco inaczej sformu\u0142owa\u0142a ; ” Ja piernicz\u0119!? \u2026Tragedia”<\/em> – Odkr\u0119ci\u0142a kurek obmywaj\u0105c twarz. Potem , naciskaj\u0105c na zasobnik kt\u00f3ry sta\u0142 na umywalce, nabra\u0142a myd\u0142a wcieraj\u0105c je w mokr\u0105 twarz, i jeszcze raz sp\u0142uka\u0142a wod\u0105. Potem popatrzy\u0142a zn\u00f3w w swoje odbicie;” Niewiele lepiej!”<\/em> – Stwierdzi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Ignacy nadal sta\u0142 obok \u0142\u00f3\u017cka, my\u015bl\u0105c nad ca\u0142a sytuacj\u0105 ; ” To na wszelki wypadek, gdyby jednak musia\u0142a tu zosta\u0107. \u2026Mimo wszystko to jeszcze dziecko. \u2026I co, \u017ce 20-paroletnie i wysokie!?”<\/em><\/p>\n\n\n\n – Gdzie Pan jest?<\/em> – us\u0142ysza\u0142 jej g\u0142os.<\/p>\n\n\n\n – Tutaj!.<\/em> – odpar\u0142 i robi\u0105c dwa kroki w ty\u0142, cofn\u0105\u0142 si\u0119 do salonu.<\/p>\n\n\n\n Marta sta\u0142a obok drzwi do \u0142azienki, trzymaj\u0105c obur\u0105cz bia\u0142y, frotowy r\u0119cznik;<\/p>\n\n\n\n – Nie zauwa\u017cy\u0142am niedomytego tuszu na szyi i wytar\u0142am w r\u0119cznik.<\/em> – powiedzia\u0142a z niepewno\u015bci\u0105 w g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n – No i co!?. \u2026Przecie\u017c to tylko r\u0119cznik, wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej i tak si\u0119 zbrudzi . Po prostu wrzu\u0107 do kosza na pranie –<\/em> odpar\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ona znikn\u0119\u0142a na moment. W tym momencie da\u0142o si\u0119 us\u0142ysze\u0107 stukot zamykanej pokrywy kosza na pranie. Gdy wysz\u0142a z \u0142azienki , zamykaj\u0105c za sob\u0105 drzwi Ignacy popatrzy\u0142 na ni\u0105;<\/p>\n\n\n\n – No wygl\u0105dasz ju\u017c lepiej\u2026 Gdyby nie te „podkowy” pod oczami. Ale, ale!?. \u2026M\u00f3wi\u0142a\u015b co\u015b, \u017ce chcia\u0142a\u015b i\u015b\u0107 na uczelni\u0119. \u2026Masz dzisiaj jakie\u015b zaj\u0119cia?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Tak. \u2026 O 16,00 jest wyk\u0142ad. Obecno\u015b\u0107 obowi\u0105zkowa. \u2026Ale spoko!, pokr\u0119c\u0119 si\u0119 do godziny 16 po korytarzach. – <\/em>odpowiedzia\u0142a, lecz jak zwykle pomy\u015bla\u0142a ca\u0142kiem cos innego;” Gdyby\u015b Staruszku nie wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 w moje \u017cycie, na pewno bym na ten wyk\u0142ad nie posz\u0142a!”<\/em><\/p>\n\n\n\n Ignacy spojrza\u0142 na zegar, wisz\u0105cy pomi\u0119dzy obrazami na \u015bcianie – by\u0142a 9,20.<\/p>\n\n\n\n – Ale\u017c ja jestem „Spoko”<\/em> – zaakcentowa\u0142 – Tylko tak rozwa\u017cam. \u2026Bo do godziny 16 jest sporo czasu!?<\/em><\/p>\n\n\n\n Zamilk\u0142, bo zn\u00f3w w g\u0142owie odezwa\u0142y si\u0119 jego natr\u0119tne my\u015bli; ” No co ty robisz!?. \u2026Pewnie, jeszcze zaproponuj jej \u015bniadanie, obiad i kolacj\u0119!” – <\/em>Lecz On mimo wszystko, nie\u015bmia\u0142o zacz\u0105\u0142;<\/p>\n\n\n\n – Jest wolny pok\u00f3j z wygodnym \u0142\u00f3\u017ckiem, pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017cesz przez te par\u0119 godzin si\u0119 przespa\u0107, odpocz\u0105\u0107, wyciszy\u0107 emocje. \u2026Co Ty na to?<\/em><\/p>\n\n\n\n Marta nic nie odpowiedzia\u0142a, tylko zn\u00f3w zacz\u0119\u0142a szlocha\u0107;<\/p>\n\n\n\n – Co Ty masz z tym p\u0142aczem!?<\/em> – Ignac wiedzia\u0142, \u017ce kobiety potrafi\u0105 p\u0142aka\u0107 i to bez powodu „Ale, \u017ceby a\u017c tak cz\u0119sto!?”<\/em><\/p>\n\n\n\n – Bo pierwszy raz, spotka\u0142am kogo\u015b tak fajnego jak Pan – Odpar\u0142a \u0142kaj\u0105c.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Nie jestem ani „fajny” ani dobry. \u2026Mam tylko serce i sumienie <\/em>\u2026To jak?. Ten p\u0142acz oznacza , \u017ce przystajesz na propozycj\u0119 i si\u0119 zgadzasz?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Tak!. – Odpar\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n Nabrzmia\u0142e policzki Marty w grymasie u\u015bmiechu, oblewa\u0142y \u0142zy rado\u015bci . \u2026Nie wiedzia\u0142a jak to si\u0119 wszystko potoczy dalej i , co b\u0119dzie jak ju\u017c si\u0119 obudzi . ” \u2026A mo\u017ce ja nadal \u015bpi\u0119, bo \u0142ykn\u0119\u0142am te pigu\u0142y!?”<\/em><\/p>\n\n\n\n – Ale ja nie mam niczego, poza tym co na sobie\u2026 Prosz\u0119 Pana.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Nie chc\u0119 od Ciebie niczego. \u2026Tym bardziej tego, co masz na sobie <\/em>– za\u017cartowa\u0142 Ignacy , podobnie do Marty nadymaj\u0105c policzki w grymasie u\u015bmiechu, lecz jego by\u0142y ca\u0142kiem suche.;<\/p>\n\n\n\n -Kiedy\u015b kupi\u0142em frotow\u0105 pi\u017cam\u0119. \u2026Nigdy jej nawet nie rozpakowa\u0142em. Mo\u017ce by\u0107 za ma\u0142a na Ciebie, ale za to na pewno jest za szeroka\u2026<\/em> – Nadal si\u0119 u\u015bmiecha\u0142.<\/p>\n\n\n\n Marta, zginaj\u0105c r\u0119k\u0119, obtar\u0142a policzki r\u0119kawem swojego czarnego swetra z we\u0142nianej w\u0142\u00f3czki, podra\u017cnione zmieni\u0142y kolor na jaskrawo- czerwony. A Ona poczu\u0142a ciep\u0142o wypiek\u00f3w; ” Musz\u0119 wygl\u0105da\u0107 komicznie!?”. <\/em>\u2026Faktycznie wygl\u0105da\u0142o to zabawnie – czerwie\u0144 na twarzy kontrastowa\u0142a do jej blond w\u0142os\u00f3w. \u2026I zielonych oczu. Lecz w tym momencie Ignacy ju\u017c nie patrzy\u0142 na Mart\u0119. Z powrotem wszed\u0142 do sypialni staj\u0105c przed szaf\u0105 , zacz\u0105\u0142 przebiera\u0107 rzeczy w jednej z jej p\u00f3\u0142ek. Po chwili obr\u00f3ci\u0142 si\u0119, trzymaj\u0105c w d\u0142oniach , opakowan\u0105 foli\u0105 , frotow\u0105 pi\u017cam\u0119 w kolorze be\u017cu.<\/p>\n\n\n\n – Mam!<\/em> – Us\u0142ysza\u0142a Marta zza drzwi .<\/p>\n\n\n\n Ona zrobi\u0142a kilka krok\u00f3w i staj\u0105c w drzwiach do sypialni, bada\u0142a wn\u0119trze wzrokiem. – Po prawej stronie drzwi , na \u015bcianie granicz\u0105cej z \u0142azienk\u0105 sta\u0142a zabytkowa, trzydrzwiowa szafa. Przed ni\u0105 sta\u0142o \u0142\u00f3\u017cko, wype\u0142niaj\u0105c reszt\u0119 pokoju, ko\u0144cz\u0105c si\u0119 wezg\u0142owiem po przeciwnej stronie, gdzie w \u015bcianie by\u0142o okno. \u2026Przys\u0142oni\u0119te dwiema zas\u0142onami w pastelowym kolorze b\u0142\u0119kitu. Po prawej stronie \u0142\u00f3\u017cka, pomi\u0119dzy nim a \u015bcian\u0105 obwieszon\u0105 obrazami w kolorach zas\u0142on, by\u0142 ma\u0142y przesmyk, na jego ko\u0144cu pod oknem sta\u0142 nakastlik a na nim nocna lampka z bia\u0142ym, okr\u0105g\u0142ym aba\u017curem. Po lewej stronie, tej od wej\u015bcia do pokoju, przesmyk by\u0142 nieco szerszy. bo ko\u0144czy\u0142 si\u0119 stylowym krzes\u0142em, kt\u00f3re sta\u0142o przed toaletk\u0105 z wielkim , jajowatym lustrem nad blatem, a pod nim po obu stronach, mn\u00f3stwem ma\u0142ych szufladeczek. Te meble by\u0142y r\u00f3wnie stare, jak reszta opr\u00f3cz \u0142\u00f3\u017cka. \u2026To by\u0142o nowoczesne. A nad nim, po\u015brodku sufitu wisia\u0142a lampa, z dwoma takimi samymi bia\u0142ymi aba\u017curami jak ten na szafce nocnej. Marta przechyli\u0142a g\u0142ow\u0119 i zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce \u015bciana w kt\u00f3rej znajduj\u0105 si\u0119 drzwi do sypialni te\u017c jest obwieszona obrazami\u2026<\/p>\n\n\n\n – To kobieca sypialnia?<\/em> – retorycznie spyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n – Od dw\u00f3ch lat stoi pusta. \u2026Rzadko kiedy tu zagl\u0105dam. W szafie trzymam tylko kilka rzeczy, kt\u00f3re przydaj\u0105 si\u0119 par\u0119 razy w roku – <\/em>Odpar\u0142 Ignacy, nie zaprzeczaj\u0105c tym samym pytaniu Marty.<\/p>\n\n\n\n – To by\u0142 pok\u00f3j Pana \u017cony?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Nie. \u2026Mieszka\u0142em razem z siostr\u0105<\/em> – Odpar\u0142 i zamilk\u0142.<\/p>\n\n\n\n Ignacy nie chcia\u0142 zwierza\u0107 si\u0119 ze swojego \u017cycia Marcie; ” Nie znam jej na tyle i nie wiem czy poznam?”<\/em> – pomy\u015bla\u0142 i poda\u0142 jej zapakowan\u0105 pi\u017cam\u0119;<\/p>\n\n\n\n – Prosz\u0119. \u2026Po\u015bcieli\u0107 sobie potrafisz?<\/em><\/p>\n\n\n\n – Jasne!<\/em> – u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 ju\u017c bez \u0142ez.<\/p>\n\n\n\n – W drzwiach jest klucz. \u2026Jakby co!?<\/em><\/p>\n\n\n\n – \u2026Jakby co, to skorzystam – <\/em>odpar\u0142a <\/em>nadal si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n